Występowanie:
Na ziemi żyje około 1500 gatunków tych dokuczliwych owadów, z tego kilkadziesiąt - także w Polsce. Wymienione gatunki są pasożytami zwierząt stałocieplnych - żyją bezpośrednio na nich oraz w ich bliskim otoczeniu. Tylko 10-20% owadów przebywa na żywicielu, reszta - w jego posłaniu i miejscach wylegiwania się (np. w tapicerowanych meblach).

Biologia
Pchła w cyklu rozwojowym przechodzi przez stadium jaja, larwy, poczwarki i owada dojrzałego. Czas rozwoju poszczególnych form zależy od temperatury, wilgotności powietrza, obfitości i dostępności pożywienia. Samica pchły w czasie swojego życia składa wielokrotnie po 4-8 jaj (w sumie około 500 sztuk) na skórze zwierzęcia-gospodarza lub w jego otoczeniu. Przed każdym składaniem musi napić się krwi. Po upływie od 3 do 20 dni (w zależności od temperatury) z jaj wylęgają się robakowate larwy, niepodobne do dorosłych pcheł. Odżywiają się one resztkami organicznymi. Preferują miejsca ciemne i zaciszne - szczeliny w podłodze, wykładziny dywanowe, maty, poduszki i narzuty, tapicerowane meble, legowiska dla zwierząt. Pod koniec okresu rozwoju larwa buduje kokon, w którym przeobraża się w poczwarkę i później w owada dojrzałego. W ciepłym klimacie oraz w ogrzewanych pomieszczeniach minimalna długość cyklu rozwojowego wynosi 2 tygodnie; w rejonach chłodniejszych lub podczas zimy rozwój trwa dłużej - nawet do roku.

Szkodliwość
Pasożytujące na róznych żywicielach pchły mogą przenocić patogeny i poasożyty między zwierzętami dzikimi, hodowlanymi, a człowiekiem. Pchły mogą rozpowszechniać: dżumę, tularemię, różycę, dur szczurzy, różne infekcje wirusowe. Są także przejściowymi żywicielami niektórych tasiemców, mogących rozwijać się w organizmach psów, kotów i ludzi.

Profilaktyka
Polega głównie na regularnym odkurzaniu dywanów i wykładzin podłogowych oraz praniu pokryć i poduszek z posłań zwierząt. Ponieważ pchły pasożytujące na gryzoniach mogą przenosić różne choroby, należy także likwidować szczury i myszy w otoczeniu.

Zwalczanie